PRZYGOTOWANIA DO KONGREGACJI GENERALNEJ 35

Formuła Kongregacji Generalnej mówi o tym, żeby przygotowanie do Kongregacji było dokonane w sposób „pełny i prawny” poprzez właściwe komisje, których zadaniem jest:
a) zebrać i skatalogować postulaty;
b) przygotować wstępne omówienia tematów, które prawdopodobnie będą podjęte przez Kongregację;
c) zebrać informacje o stanie Towarzystwa.

Aby odpowiedzieć temu wymogowi, w 2006 r. Ojciec Generał ustanowił pięć komisji do spraw : posłuszeństwa, współpracy ze świeckimi, sprawiedliwości społecznej, życia wspólnotowego i problemów prawnych. Pod koniec 2006 r. wszystkie komisje przedstawiły sprawozdania Ojcu Kolvenbach`owi

Formuła Kongregacji Generalnej ponadto mówi o ustanowieniu oficjalnej Komisji Przygotowawczej (Coetus Praevius), która zajmie się - oceną postulatów i przygotuje ich omówienie, wskaże te, które zostały przyjęte, aby przedłożyć je Kongregacji, względnie Ojcu Generałowi, i te które oddalono. Sprawozdanie powinno podać racje tak za, jak przeciw przyjęciu i wskazać prowizoryczną drogę postępowania w sprawie postulatów.

Do zadań Komisji Przygotowawczej (Coetus Praevius) należy także koordynacja i uzupełnienie raportów przygotowanych przez pięć wyżej wspomnianych komisji.

Członków oficjalnej Komisji Przygotowawczej (Coetus Praevius) mianował Ojciec Generał w lutym 2007 r. po uprzedniej konsultacji [(nazwiska ich zostały opublikowane w Servizio Elettronico z 5 marca 2007 r.); zob.: Komunikaty, 3(345)2007, s. 8)].

Pierwsze spotkanie Komisji Przygotowawczej (Coetus Praevius), w którym uczestniczył Ojciec Generał, odbyło się w Rzymie, w dniach od 15 marca do 4 kwietnia 2007 r. Drugie spotkanie przewidziano na listopad 2007 r.

Postulatów przesłanych do Kurii przez 80 Prowincji i Regionów i 9 grup, do 17 maja 2007 r. było 358, z których 258 skierowano do Kongregacji Generalnej, a 100 do Ojca Generała. Sześć Prowincji nie przysłało postulatów.

Kiedy w kwietniu 2007 r. zebrała sie Komisja Przygotowawcza (Coetus Praevius), podzielono 350 postulatów, do tego czasu nadesłanych, na trzy grupy: postulaty skierowane do KG, postulaty do Ojca Generała i postulaty nieprzyjęte. Po selekcji postulatów, do Ojca Generała skierowano 117, nieprzyjęto 31, a pozostałe studiował i analizował Coetus Praevius.

Ostateczny termin nadsyłania postulatów do Kongregacji Generalnej ustalono na dzień 7 stycznia 2008 r., tj. dzień rozpoczęcia prac Kongregacji.

Komisja Przygotowawcza (Coetus Praevius) podzieliła postulaty na 11 tematycznych grup i do każdej przygotowała Relatio Praevia – omówienie wstępne. Każdy z tematów które przesłano Elektorom (Uczestnikom KG), uszczegółowiono. Ta ostatnia część obejmowała racje za i przeciw postulatom ujętym w danym temacie, analizę i ocenę ich ważności, a w końcu wskazania odnośnie do sposobu w jaki Kongregacja mogłaby go podjąć.

Coetus Praevius zaproponował, aby 11 tematów podzielić na dwie kategorie: te, które Kongregacja Generalna mogłaby dekretować i te które wymagałyby dyskusji na formum Kongregacji Generalnej celem ewentualnego udzielenia uprawnień i zaleceń Ojcu Generałowi i rządom zwyczajnym Towarzystwa.

Tematy ewentualnych Dekretów: Misja, Identyczność, Rządy, Posłuszeństwo i Laikat.

Ewentualne tematy dla rządów zwyczajnych: Życie wpólnotowe, Formacja, Promocja powołań, Młodzież i Jezuicka Służba Uchodźcom.

Ostatnia grupa postulatów proponowała odnowę w różnych apostolatach Towarzystwa. Dla ułatwienia, postulaty te zostały wymienione razem, ale co do nich Coetus Praevius nie przygotował żadnych propozycji.

Materiał przesłany Uczestnikom Kongregacji w maju 2007 r., liczył 69 stron.

Oprócz usystematyzowania postulatów i przygotowania Relationes Praeviae (Omówień wstępnych), podczas spotkania w kwietniu 2007 r., Coetus Praevius zajął się ewentualną dynamiką Kongregacji i zaproponował dwa etapy:

Pierwszy: Kongregacja obejmował by sprawę zrzeczenia się rządów (dymisji) przez Ojca Kolvenbacha, studium nad raportem De Statu Societatis (O Stanie Towarzystwa), a jeśli zrzeczenie zostanie przyjęte przez Kongregację, wybór nowego generała. Ten etap mógłby trwać około dwóch tygodni, jak ocenia Coetus Praevius.

Drugi: (ad negotia = omawianie spraw) rozpocząłby się wyborem Asystentów Regionalnych, Asystentów ad providentiam i Admonitora Ojca Generała. Następnie, posługując sie Relationes Praeviae, Kongregacja przystąpiłaby do dyskusji nad ważniejszymi sprawami dla Towarzystwa i jego misji. To byłby moment, w którym Kongregacja mogłaby zdecydować, czy chce sformułować niektóre dekrety i/albo dać zalecenia Ojcu Generałowi.

Coetus sugeruje, by Kongregacja wybrała sprawy główne, które za takie zostaną uznane przez Elektorów, a które mogą prowadzić do sformułowania ewentualnych dekretów. Schematy tych dekretów powierzono by opracowaniu małym grupom.

Druga faza mogłaby być poświęcona dyskusji nad tematami, uznanymi do powierzenia rządom zwyczajnym Towarzystwa. Oczywiście wszystkie schematy i rezultaty omówień w grupach będą poddane dyskusji i głosowaniu podczas sesji plenarnych.

Przygotowanie do Kongregacji Generalnej obejmuje także sprawy praktyczne i logistyczne. Aktualnie trwają zaawansowane prace w budynkach Kurii i Rezydencji św. Piotra Kanizego. W Kościele del Gesù, trwa zaś odnowa ołtarza św. Ignacego i nie ma wątpliwości, że na dzień 7 stycznia 2008 r., na godz. 10.00, będzie gotowy do mszy na rozpoczęcie Kongregacji Generalnej.

Ołtarz jest uznawany za arcydzieło brata Andrzeja Pozzo (1642-1709), który przedstawił w sposób artystyczny zasadnicze tematy Ćwiczeń Duchownych: Trójcę Przenajświętszą, Wcielenie, monogram imienia Jezus, misję Towarzystwa i wiele innych elementów z duchowości ignacjańskiej. Nad tym wszystkim góruje statua św. Ignacego w oryginale ze srebra. Figura została zniszczona w czasie Rewolucji Francuskiej i zastąpiona w 1798 przez imitację z częściami z gipsu (głowa, ramiona i nogi).

Zgodnie z tendencjami artystycznymi tamtej epoki, brat Pozzo wykonał ołtarz, w postaci dekoracji teatralnej zawierającej różne sceny. Później dodał także wielkie płótno (kurtynę), które przysłaniało statuę św. Ignacego. Odsłaniano ją tylko przy wielkich uroczystościach przy pomocą mechanizmu powodującego zsuwanie płótna pod ołtarz. Z upływem czasu i z powodu wilgoci rzymskiej płótno o dość dużej wartości artystycznej uległo zniszczeniu. Pomyślano więc o odrestaurowaniu go i o. rektor kościoła Daniele Libanori, SJ., chce przywrócić starą metodę zasłaniania płótnem figury i odsłaniania jej tylko w określonych godzinach dla uczczenia przez wiernych. Takie duszpasterstwo „teatralne”, jego zdaniem, będzie okazją do pokazania istotnych elementów duchowości ignacjańskiej.