O. Pasquale Borgomeo SJ, przez wiele lat Dyrektor Radia Watykańskiego:
„Jestem zadowolony z tego wyboru. Miałem szczęście pracować przez kilka tygodni, jako Sekretarz Coetus Praevius, ramię w ramię z o. Nicolasem. Mogłem wtedy zauważyć jego mądrość, prostotę, dyspozycyjność i ukochanie Towarzystwa. Ponadto jest powodem do wielkiej radości, że na czele Towarzystwa staje współbrat, który choć urodzony w Europie, większość swego życia spędził w Azji, na kontynencie, w kierunku którego Kościół patrzy z wielką nadzieją, a Towarzystwo z nostalgią epoki misyjnej, która jeszcze dziś stanowi dla nas wyzwanie”.
José María de Vera SJ, rzecznik prasowy Kurii Generalnej w Rzymie:
„Posiada doświadczenie teologiczne, był bowiem profesorem od 1971 r., i wielkie doświadczenia w zarządzaniu. Jest osobą łagodną i towarzyską”.
Juan Masiá Clavel SJ, były Dyrektor Departamentu Bioetyki i profesor bioetyki i antropologii na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Sophia w Tokio i były Dyrektor Katedry Bioetyki na Papieskim Uniwersytecie Comillas w Madrycie:
„Wiadomość o wyborze o. Nicolasa, którego od lat przewidywało się jako przyszłego generała, (…) nie zaskoczyła tych, którzy oczekiwali go od dłuższego czasu. Już kiedy P. Arrupe chciał zrezygnować z powodu wieku, zanim załamało się jego zdrowie, mówiło się o o. Nicolasie jako możliwym następcy: otwarty, ale wyważony; profetyczny (prorocki), ale posłuszny; odważny, ale i rozeznający. (Dzięki Bogu nie jest „nieroztropny”, jakimi nieraz my jesteśmy). (…) Kiedy wrócił z Rzymu, po opublikowaniu swej książki „Teologia postępu”, zrobił nam wykład nt. eschatologii, koncentrując się, jak jego mistrz Alfaro, na problemie nadziei. Jest to punkt, w którym jestem pewien, że współbrzmienie z Benedyktem XVI będzie całkowite. (…)
Zna dobrze całą Azję i Azja zna jego. Od czasów, gdy w latach siedemdziesiątych kierował Instytutem Duszpasterskim, dawał Ćwiczenia biskupom różnych konferencji episkopatów, doradzał zakonnicom i zakonnikom podczas różnych kursów i sesji. Jego wykłady teologii nie ignorowały filozofii. Zaprzyjaźniony z myślą Paul’a Ricoeur’a, otwierał nam oczy na hermeneutykę, symbole, na lekturę Biblii w głąb i w szerz.
O. Nicolás był przełożonym prowincji jezuitów Japonii. Położył wtedy nacisk na priorytet inkulturacji, na opcję na rzecz ubogich, na spotkanie międzyreligijne, na ochronę życia i środowiska, na nierozłączność wiary i szerzenia sprawiedliwości… Łączył to ze zdolnością bycia otwartym na osoby bardzo różne. I ze zdolnością powiedzenia komuś „nie” wtedy, gdy było to niezbędne, nawet, jeśli byłby to serdeczny przyjaciel. Napisał w języku hiszpańskim i japońskim książkę o życiu zakonnym i trzech ślubach. Gdy był prowincjałem mieszkał w malutkiej wspólnocie w skromnym domku na przedmieściu. Stamtąd codziennie w porannych godzinach szczytu Tokio wsiadał do pociągu, by po godzinie dotrzeć do domu prowincjalnego. (…) Nie tylko myśli, modli się i prowadzi dialog. Jego wybór był bez wątpienia bardzo medytowanym i przemyślanym przed Bogiem”.
Pedro Miguel Lamet SJ, autor ścieżek biograficznych dotyczących o. Pedro Arrupe i Jana Pawła II, podkreślił, że wybór tego jezuity na generała jest faktem bardzo istotnym, ponieważ „głównym źródłem powołań do Towarzystwa jest Azja, zwłaszcza Indie”. I dodał „być może, biorąc pod uwagę fakt, że nie dotarło się jeszcze do tej dojrzałości, by człowiek z trzeciego świata rządził Towarzystwem, pojawił się ten kandydat, który łączy liczne i dobre aspekty osoby, która jest europejczykiem i zna trzeci świat”. Dodatkowo, „jest to także wybór, który zakłada kontynuację walki o sprawiedliwość, idącej po linii o. Arrupe. Walki o sprawiedliwość bazującej na wierze. W imię tej walki swoje życie oddało 99 jezuitów”.
O. Gianfranco Girlanda SJ, Rektor Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego w Rzymie: „Nie znam go bliżej. W czasie Kongregacji Generalnej 34 mogłem zauważyć, że jest on jezuitą wyważonym, z wielką zdolnością do pracy. Pełnił on wówczas funkcję Sekretarza Kongregacji. Jego wielkie doświadczenie świata wschodniego, także jako Moderatora Konferencji Jezuitów Azji Wschodniej i Oceanii, jest bardzo istotne dla Towarzystwa, które od zawsze jest otwarte na Wschód. Poza tym ten ex alumn Gregoriany, gdzie uzyskał doktorat z teologii w 1971 r., przez 31 lat był profesorem teologii na Uniwersytecie Sophia w Tokio. Nie tylko zna on świat akademicki, ale i żył w nim. Myślę, że także to będzie wielkim dobrodziejstwem dla Towarzystwa i Kościoła. Na koniec, rzecz najważniejsza ze wszystkich, został wybrany przez Kongregację Generalną i zatwierdzony przez Ojca św. Daje to każdemu jezuicie gwarancję, że jest to ten, którego Pan chciał jako przewodzącego Towarzystwu. Z tego wszyscy się cieszymy i dziękujemy Bogu”.
Tłumaczył Aleksander Jacyniak SJ
Powrót |
|
