|
|
|
O. Ignacio Echarte ukazał ewolucję nazwy i finkcji wyznaczonej Asystentom począwszy od pierwszej Kongregacji Generalnej (1558) aż do dekretu 23 Kongregacji Generalnej 34., która zawiera klauzulę zalecającą najbliższej Kongregacji (tzn. aktualnej) rozważenie norm.
O. Lisbert D’Souza opisał aktualną ekipę rządów centralnych. Potem o. Francis Case dał krótką ocenę struktury i funkcjonowania grupy w tych ostatnich latach, oceny ubogaconej przez innych Astystentów przez przedstawienie swoich doświadczeń.
Aby ułatwić dyskusję i pomóc w wyborze, Delegaci otrzymali okólnik, który ukazuje krótko funkcje powierzone Doradcom, Asystentom Regionalnym i Asystentom ad providentiam.
Doradcy Generalni (Consiglieri Generali): pomagają Ojcu Generałowi swoimi radami dotyczącymi Towarzystwa, jego życia i apostolatu. Aktualnie jest ich 12.
Asystenci Regionalni (Assistenti Regionali): odwiedzają, informują się i są do dyspozycji Ojca Generała posiadanymi informacjami dotyczącymi Asystencji, które im są powierzone. Aktualnie jest ich 10. Są jednoczesnie doradcami.
Asystenci ad providentiam (Assistenti ad providentiam): służą Ojcu Generałowi troszcząc się o jego osobę i czuwaja nad jego sposobem rządzenia. Na niektórych polach dzielą z Ojcem Generałem i podejmują razem z nim decyzję w formie głosu doradczego. Aktualnie jest ich czterech, wybranych poprzez poprzednią Kongregację Generalną. Ich funkkcja jest potrójna: są Doradcami, Asystentami Regionalnymi i Asystentami ad providentiam.
O. B. Schaeffer przedstawił w auli propozycję Uniwersytetu w Chicago odnośnie wyboru Asystentów, która byłaby pewna zmianą odnośnie tej przystosowanej w czasie KG 34. W czasie tej Kongregacji Ojciec Generał mianowałby Asystentów Regionalnych po otrzymaniu terna nazwisk od każdej z Asystencji. Potem Kongregacja wybrała by czterech Asystentów ad providentiam
Powrót |
|
|
|
