|
Czym jest Kongregacja Generalna w Towarzystwie Jezusowym?
W jakim celu zbiera się Kongregacja Generalna? Historia Kongregacji Generalnych
Towarzystwa Jezusowego
Zarys historyczny
(opracowanie: O. Piotr Jerzy Badura SJ)
13 grudnia 1649 roku – 23 lutego 1650 roku. - Innocenty X (1644–1655)
89 uczestników, w tym: prowincjał polski, o. Stanisław Szczytnicki, delegaci oo. Marcin Hincza i Piotr Paczanowski; prowincjał litewski, o. Andrzej Klinger, delegaci oo. Grzegorz Schönhoff i Stanisław Tomisławski.
O. Stanisław Szczytnicki jest prowincjałem od 22 sierpnia 1647 roku do grudnia 1649 roku.
O. Andrzej Klinger jest prowincjałem litewskim w latach 1649–1650.
O. Grzegorz Schönhoff urodził się w 1596 roku na Warmii. Profesor filozofii i teologii w Akademii Wileńskiej. W 1639 roku zostaje promowany na doktora teologii oraz powołany na dwór królewski w charakterze kaznodziei i spowiednika królowej Cecylii Renaty (1611–1644), pierwszej żony króla Władysława IV i córki cesarza Ferdynanda II. Rektorem Akademii Wileńskiej jest w latach 1650–1653, a prowincjałem litewskim zostanie w roku 1658 i urząd ten sprawować będzie do roku 1662. O. Schönhoff umiera 18 stycznia 1667 roku w Warszawie.
Podjęte zostają decyzje dotyczące struktur zakonnych i okresu próby przed ostatnimi ślubami. Do uroczystej profesji mogą zostać dopuszczeni jezuici, będący przynajmniej 10 lat w zakonie i mający studia konieczne do święceń kapłańskich ukończone przed wstąpieniem do Towarzystwa; inni po 17 latach. Warunkiem dopuszczenia do tych ślubów mają być ponadprzeciętne cnoty. Powtórzone zostają zakazy z roku 1616 dotyczące ubiegania się o protekcje.
Generałem zostaje sieneńczyk, o. Franciszek Piccolomini (21.12.1649 –17.06.1651); wybrany 59 głosami na 80 oddanych.
O. Franciszek Piccolomini rodzi się 12 października 1582 roku w sieneńskiej rodzinie, z której wywodzą się papieże Pius II i Pius III. Profesor filozofii i teologii, kolejno prowincjał rzymski, mediolański i wenecki. Jako generał przygotowuje mały Syllabus z 100 tezami, które wprawdzie nie zostają potępione, ale których nie wolno wykładać. O. Piccolomini umiera 17 czerwca 1651 roku w Rzymie.
Wstecz |
