|
Czym jest Kongregacja Generalna w Towarzystwie Jezusowym?
W jakim celu zbiera się Kongregacja Generalna? Historia Kongregacji Generalnych
Towarzystwa Jezusowego
Zarys historyczny
(opracowanie: O. Piotr Jerzy Badura SJ)
22 czerwca – 3 września 1565 roku - Pius IV (1559–1565)
39 uczestników reprezentuje 3 500 jezuitów; bez udziału przedstawicieli z Polski1.
Po śmierci o. Jakuba Laíneza wikariuszem generalnym zostaje wybrany przez profesów mieszkających w Rzymie o. Francisco de Borja y Aragón (Franciszek Borgiasz), który zgodnie z prawem zakonnym zwołuje II KG.
Generał otrzymuje misję do określenia czasu modlitw. Wydzielone zostają domy formacji. Każda prowincja powinna posiadać własne studium generale (kolegium filozofii/teologii). Co trzy lata zwoływane będzie do Rzymu zebranie przedstawicieli wszystkich prowincji i nazwane będzie ono kongregacją prokuratorów, która oprócz omówienia bieżących problemów ma orzekać, czy istnieje konieczność zwołania nadzwyczajnej kongregacji generalnej.
Generałem zostaje Hiszpan, o. Francisco de Borja y Aragón (2.07.1565–1.10. 1572); wybrany zostaje 31 głosami na 39 oddanych.
O. Francisco de Borja y Aragón rodzi się 28 października 1510 roku w Gandii, w prowincji Walencja w Hiszpanii. Ze strony ojca prawnuk papieża Aleksandra VI, ze strony matki prawnuk króla Aragonii Ferdynanda Katolickiego. Najstarszy syn małżeństwa Joanny i Jana, księcia Gandii. Duży wpływ na Franciszka wywierają babcia i ciocia, które są klaryskami. W latach 1539–1543 jest wicekrólem Katalonii. Po śmierci żony wstępuje w 1546 r. tajnie do zakonu jezuitów, a po uregulowaniu spraw rodzinnych (ma ośmioro dzieci) składa profesję 1 lutego 1548 roku. Pełniąc funkcję generała zakonu przedłuża czas obowiązkowej modlitwy, słynie jako asceta. Umiera 1 października 1572 roku w Rzymie. Za jego generalskich rządów zaczynają się rozwijać sodalicje mariańskie. Do zakonu zostaje przyjęty Stanisław Kostka (1550-1568; kanonizowany w 1726 roku). O. Francisco de Borja y Aragón beatyfikowany zostanie w 1624 roku, a kanonizowany 12 kwietnia 1671 roku.
1 W Polsce jest w 1565 roku jedenastu jezuitów (w 1569 r. - 46 w dwóch kolegiach, w tym 26 cudzoziemców i 20 Polaków, nie licząc 9 nowicjuszy w Rzymie, w 1574 roku - 125, w 1576 roku - 170, w 1579 roku - 211). Pierwszy nowicjat w Polsce otwarto na polecenie generała Franciszka Borgiasza w Braniewie, gdzie egzamin pierwszego kandydata - Macieja Chalkowskiego z Mazowsza - odbywa się 15 VI 1569 roku. Pierwszym mistrzem nowicjatu jest Szkot, o. Robert Abercromby, urząd ten sprawuje do 1574 roku. Z księgi kandydatów do braniewskiego nowicjatu dowiadujemy się, że w latach 1569–1575 o przyjęcie prosi 128 kandydatów, z tego 37 pochodzi z rodzin szlacheckich, 74 z mieszczańskich, a 17 z chłopskich.
Wstecz |
