|
Benedykt XVI wszedł do sali z kilkuminutowym opóźnieniem, uśmiechnięty i pełen życzliwości. Jak przewidywał protokoł, ojciec Generał, w imieniu Kongregacji Generalnej i swoim osobistym, wygłosił przemówienie powitalne. Pozdrowienie w języku włoskim, trwające sześć minut, szczere i serdeczne. Następnie Ojciec Święty, w klimacie oczekiwanym przez obecnych, odczytał swoje przemówienie trwające 21 minut, przywołując w nim dwukrotnie Ojca Kolvenbacha. Dwa wspomnienia, które zostały przyjęte oklaskami wszystkich. Na końcu Ojciec Generał przedstawił Papieżowi swoją ekipę pomagającą mu w rządach. Każdy z nich pozdrowił Papieża i otrzymał od niego pamiątkę tej wizyty. Kiedy nadeszła kolej Ojca Kolvenbacha szeroki uśmiech i mocne uściśnięcie ręki Papieża podkreśliły przyjazne relacje, długie i owocne, jakie mieli w minionych latach.
Sesja popołudniowa w auli rozpoczęła się o godz. 15.30 i wszyscy Kongreganiści podkreślali zadowolenie z przemówienia Papieża. Przemówienie „wypływające z serca”, tak komentowali niektórzy Kongreganiści i z którego wypływała pewna szczera bliskość duchowa Ćwiczeń, i służba jaką Towarzystwo dało Kościołowi w przeszłości. Ojciec Święty powtórzył słowa, które Paweł VI skierował do jezuitów w 1974 r.: „W całym Kościele, na placówkach najbardziej wysuniętych i trudnych... w sektorach społecznych, gdzie palące potrzeby człowieka konfrontowane są z przekazaną nam nauką ewangeliczna – wszędzie tam znajdują się synowie Ignacego”. Niektórzy okazywali swoje zaskoczenie gdy słuchali ostatnich słów przemówienia, kiedy robiąc odniesienie do modlitwy Ignacego, „Zabierz, Panie, i przyjmij”, Benedykt XVI powiedział: To modlitwa, która zawsze wydaje mi się zbyt wzniosła, do tego stopnia, że prawie nie ośmielam się jej odmawiać, a którą jednak powinniśmy zawsze na nowo podejmować”.
W auli, podczas popołudniowego spotkania wyraźnie i mocno uwidaczniał się wpływ słów Papieża na Kongreganistów i który spowodował, że jeden z nich stwierdził: św. Ignacy uczył nas, aby nie podejmować żadnych poprawek w momentach pocieszenia czy strapienia; powinniśmy być ostrożni, aby pocieszenie w jakim jesteśmy dzisiaj nie zaprowadziło nas do decyzji, których żałować będziemy jutro...
Przemówienie Papieża zostało bezpośrednio rozesłane do wszystkich Prowincji w języku włoskim, z obietnica przesłania wersji w innych językach, jak tylko będą gotowe.
22 LUTEGO
Jeszcze raz wybór śpiewów i tekstów modlitw porannych został dokonany z troską: przystosowane były do święta Katedry Świętego Piotra: „Ty jesteś Piotr...” przypominało spotkanie poprzedniego dnia z następcą Piotra, i Psalm 116, („Wypełnię moje śluby dla Pana przed całym Jego ludem” w. 14), który podkreślał zaangażowanie Towarzystwa: „służyć samemu Panu oraz Jego Oblubienicy, Kościołowi, pod kierownictwem Biskupa Rzymskiego”.
Komisja, która pracowała nad tekstem o Posłuszeństwie Apostolskim w Towarzystwie, przedstawiła drugi schemat dokumentu, który był szeroko dyskutowany i ponownie powrócił do rąk autorów, do ostatecznego przepracowania.
Dokumenty, które Kongregacja Generalna przygotowuje, mogą być podzielone na trzy grupy: dekrety, zlecenia, zalecenia. W sprawie takich nazw wyłoniły się pytania dotyczące wyjaśnienia natury każdej z grup. Jeden z członków Kongregacji przestudiował dokumenty ostatnich Kongregacji i podzielił się syntezą uwag poczynionych uwag.
Dekrety to typowy sposób przedstawienia oficjalnych decyzji Kongregacji. Ogólnie dotyczą czegoś co łączy się legislacją. Często konieczność uprawomocnienia czegoś poprzez dekret jawi się w ważnym okresie zmian w Kościele i w społeczeństwie. W ostatnich latach np. dekrety na temat ubóstwa, posłuszeństwa, relacji wiara – sprawiedliwość, misja i wiele innych pomogły Towarzystwu pozostać wiernym samemu sobie pośród przemian zachodzących w świecie.
Zlecenia nie mają znaczenia prawnego czy nakazowego, ale dają Ojcu Generałowi uprawnienie wprowadzenia pewnych modyfikacji.
Zalecenia zachowują ogólne znaczenie tego słowa: są sugestiami danymi Ojcu Generałowi, aby sprawę przebadał i zdecydował zgodnie z swoim osądem.
To wyjaśnienie terminów jest szczególnie właściwe teraz, kiedy różne komisje są zaangażowane w przygotowanie tekstów ostatecznych, przeznaczonych do końcowego głosowania.
Ekipa koordynująca ogłosiła datę zakończenia 35 Kongregacji Generalnej. Prace Kongregacji zakończą się Eucharystią, dnia 6 marca br.
Powrót |
|
