5. Promocja powołań

Postulat
Pierwszą rzecz do odnotowania stanowi fakt, że mimo aktualnej sytuacji «kryzysu powołań» w Towarzystwie jest to jedyny postulat dotyczący promocji powołań. W postulacie tym żąda się, by każda Prowincja posiadała stały program promocji powołań dla wyszukiwania zdatnych do Towarzystwa Jezusowego kandydatów w każdej kulturze Regionie i Prowincji, zajmowania się nimi i towarzyszenia im (Por. Relationes praeviae, s. 61). Analiza i zalecenie coetus praevius.
Pytanie podstawowe brzmi: Dlaczego w pewnych regionach Towarzystwa jest mało powołań i co możemy w tym względzie uczynić? Promotorzy powołań poprzez różne akcje i inicjatywy robią zapewne wszystko, jak mogą najlepiej, ale jest rzeczą konieczną prowadzić głębsze poszukiwania przyczyn spadku ilości powołań i dążyć do wymiany doświadczeń na temat najlepszych metod w promocji powołań. W naszym szukaniu kandydatów musimy przede wszystkim pamiętać, że «misje, jakie zostaną nam powierzone przez Ojca Świętego i przez naszych Przełożonych, wymagać będą dobrze uformowanych umysłów i głęboko oddanych serc» (KG 32., d. 2, 25). Nasi kandydaci powinni więc być zdolni do rzeczywistego korzystania, we wszelkiej możliwej mierze, «z oferowanej im przez Towarzystwo duchowej i intelektualnej formacji, przekraczającej zwyczajne wymagania» (ibid.). Trzeba zatem kłaść zdecydowany nacisk na jakość kandydatów, których przyjmujemy. Coetus praevius zaleca, by promocja powołań stała się przedmiotem dyskusji na 35. KG, z nadzieją że może ona zaowocować konkretnymi sugestiami dla O. Generała i dla zwyczajnego zarządzania Towarzystwem .

Dokumenty
KG. 34, dekret 10.
Normy Uzupełniające, 412.
List O. Generała (97/12): Promocja powołań.

Pytania do refleksji osobistej i wspólnotowej
1. Co zrobiłem, żeby promocja powołań była realnym priorytetem w apostolacie, w którym pracuję, w mojej wspólnocie, w Prowincji? Ile razy mówiłem komuś o możliwości powołania do Towarzystwa? Ilu młodych ludzi zachęcałem do rozważenia możliwości powołania do Towarzystwa? Jakie środki Prowincja poświęciła dla promocji powołań?
2. W czym zakonne i apostolskie świadectwo jezuitów przyczynia się lub stanowi przeszkodę w promocji powołań? List O. Generała o promocji powołań (1997) mówi, że powołania promuje nasze świadectwo «jeśli przeżywamy jasno, wyraziście i bez dwuznaczności naszą misję jako ciało apostolskie, a nie tylko jako indywidualni apostołowie». Przeciwnie, «brak prostoty w naszym stylu życia, niekonsekwencje w naszym sposobie przeżywania ślubów, nieprzychylne postawy względem Hierarchii i niejasności odnośnie do Magisterium Kościoła, licha gorliwość i mała kreatywność apostolska, brak otwarcia i wspólnotowej gościnności, stanowią znaczące przeszkody w promocji powołań.
3. Jak jest relacja między promocją powołań i apostolatem wśród młodych? W jaki sposób jesteśmy obecni w życiu młodych w naszych poczynaniach wychowawczych i w naszej aktywności duszpasterskiej? Co nam pomaga w nawiązywaniu kontaktów z młodzieżą? Czy zachęcamy młodych do odprawiania Ćwiczeń Duchownych?
4. Jakie są nasze postawy w odniesieniu do promocji powołań: zniechęcenie i sceptycyzm czy entuzjazm i nadzieja? Jak manifestujemy naszą wiarę, że Pan włożył w nasze ręce przyszłość Towarzystwa, «więc tylko w Nim trzeba położyć nadzieję, że On będzie zachowywał i wspierał to dzieło, któremu ku służbie i chwale swojej, i wspomaganiu dusz ludzkich raczył dać początek» (Konst. X, 812)?
5. Jest faktem, że Towarzystwo zmniejsza się liczebnie w niektórych częściach świata. Jeśli tak się dzieje w mojej Prowincji czy w moim Regionie, to jakie są przyczyny tego spadku? Co się robi, by badać te przyczyny? Czy w promocji powołań i selekcji kandydatów kładzie się wystarczający nacisk na jakość kandydatów, żeby mogli stać się ludźmi «o dobrze uformowanych umysłach i głęboko oddanych sercach», jakich wymaga nasza misja?