Zakończyła się 35. Kongregacja Generalna Towarzystwa Jezusowego. O znaczeniu ustaleń kongregacji dla jezuitów pracujących w Prowincji Wielkopolsko-Mazowieckiej Radio Watykańskie rozmawiało z o. Dariuszem Kowalczykiem SJ, przełożonym prowincji.

Jest wśród nas jeden jezuita z Indii, który nigdy nie nosi obuwia, po prostu chodzi boso w auli, na korytarzach, po ulicach Rzymu. Bez butów był też na audiencji u Ojca świętego, boso stąpał po dziedzińcach Watykanu i marmurach Sali Klementyńskiej. Nazywam go w myślach „jezuita bosy”.

Kongregacja Generalna, jak każda ludzka wspólnota potrzebuje języka, żeby ludzie mogli się ze sobą porozumieć i wspólnie pracować na rzecz dobra całego Towarzystwa Jezusowego. W auli i w jej kuluarach najczęściej słychać język hiszpański, angielski i francuski, rzadziej włoski. Okazuje się, że to, co się słyszy, nie w pełni odzwierciedla prawdę o pochodzeniu delegatów.

Na biurku leży przede mną dzisiejsze wydanie „L’Osservatore Romano”. Na pierwszej stronie zdjęcie, na którym widać uśmiechniętych do siebie trzech mężów Kościoła: Ojca Św. Benedykta XVI, o. Petera-Hansa Kolvenbacha SJ i o. Adolfo Nicolása SJ. A na ostatniej stronie pełne teksty przemówień Papieża i o. Generała. Audiencja papieska dla jezuitów, uczestników KG35, była ważnym wydarzeniem, do którego będziemy zapewne niejednokrotnie powracać.

O spotkaniu z Benedyktem XVI oraz o tożsamości i dzisiejszej misji jezuitów, przy okazji trwającej w Rzymie 35. Kongregacji Generalnej Towarzystwa Jezusowego rozmawiamy z jej uczestnikiem, ks. Dariuszem Kowalczykiem SJ, przełożonym Prowincji Wielkopolsko-Mazowieckiej jezuitów.

W dniu dzisiejszym (12 II) o. Generał, Adolfo Nicolás, mianował – w oparciu o przedstawione mu terna – asystentów regionalnych, którzy będą zarazem konsultorami o. Generała. Asystenci ad providentiam zostaną wybrani przez Kongregację za kilka dni.

Codziennie rano, jeszcze przed 8.30 wkracza na Borgo Santo Spirito wielki zastęp jezuitów z szarymi teczkami. Te teczki to nieoficjalny znak rozpoznawczy delegatów na 35 Kongregację Generalną. Ta pielgrzymka pojawia się codziennie aż cztery razy, bo przecież trzeba przyjść do Kurii na poranną i na popołudniową sesję.

Niektóre celebracje eucharystyczne Kongregacji miały szczególny charakter. Była o nich mowa na stronie internetowej, w prasie i łączyły jezuitów z całego świata, a mogli w nich uczestniczyć i inni.

Tadeusz Cieślak SJ, ubrany w zakonną suknię, złożył śluby w języku polskim. Robert Danieluk SJ, ubrany w garnitur i koszulę koloratkową, wypowiedział formułę ślubów po łacinie. Dziennikarz Sekcji Polskiej Radia Watykańskiego i archiwista Archiwum Kurii Towarzystwa Jezusowego złożyli profesję 4 ślubów na ręce o. Generała, Adolfo Nicolása, który przewodniczył Mszy św. i wygłosił homilię w języku włoskim.

Przyzwyczailiśmy się, że prawie przez 25 lat rządził naszym zakonem Ojciec Generał Peter Hans Kolvenbach. Aż trudno uwierzyć i przyzwyczaić się, że od dwóch tygodni już nim nie jest. Już nie zasiada za stołem prezydialnym, już nie jest pierwszy i nam nie przewodniczy, jak to czynił przez tyle lat.

O. Kardynał Tomasz Spidlik SJ: były profesor Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiej i Papieskiego Instytutu Orientalnego w Rzymie:
„Nie znam go osobiście. Jest jednak rzeczą piękną, że został wybrany ktoś taki jak on, ponieważ jest to postać, która syntetyzuje dwa światy: zachodni i wschodni. Wiemy, jak ekstremalnie aktualne jest spotkanie między tymi dwoma wizjami świata i z tego względu opatrznościowy jest wybór człowieka zachodniego, który dogłębnie zna rzeczywistość wschodnią”.

Dobiega końca już trzeci tydzień kongregacji. Poprzedni był skupiony na przygotowaniach i samym wyborze nowego Generała, uroczyście świętowanym w niedzielę na Mszy św. w del Gesu’ i potem w wielkim atrium na Gregorianie. Pod koniec już trochę współczuliśmy o. Generałowi, że właściwie to przez ponad godzinę podchodzili do niego kolejni jezuici z domów rzymskich, aby się przywitać, przedstawić i oczywiście zrobić zdjęcie. O. Czesław miał sporo pracy. Przyznam, że zrobiło na mnie duże wrażenie to, jak bardzo pozytywnie został przyjęty wybór o. Nicolasa na generała przez większość jezuitów rzymskich, a zwłaszcza wśród młodych tutaj w Bellarmino.

Zakończyliśmy pierwszy etap 35 Kongregacji Generalnej. Wybraliśmy nowego Ojca Generała, a jego poprzednik wrócił do alfabetycznego szeregu delegatów (gdzieś w okolicy oo. Kota i Kowalczyka). Skończyło się świętowanie. Czas wrócić do pracy. Trzeba przecież ten 1% Towarzystwa należycie wyzyskać. Owocem naszej pracy będzie kilka dekretów, nad którymi zaczynamy pracować, a które pewnie staną się jeszcze jedną pozycją na naszych bibliotecznych półkach.

Przed wyborem, przez dwa tygodnie mieszkałem z nowym ojcem Generałem Adolfo Nicolásem w tej samej wspólnocie jezuitów włoskich przy kościele del Gesu, przy via degli Astalli. Spotykaliśmy sie kilka razy dziennie przy posiłkach, na rekreacji lub wracając pieszo z Kurii na obiad.

Po wyborze Adolfo Nicolasa na 29 następcę św. Ignacego, wielu elektorów poddało się różnego rodzaju przeziębieniom. Ja też. Wygląda na to, że po duchowo-psychicznej mobilizacji minionych dni ciało zastało trochę osłabione. W każdym razie były to piękne dni.

Nie chcemy być opozycją w Kościele, liczymy na duchowy bodziec - mówi ks. Dariusz Kowalczyk SJ. Warszawskiego prowicjała jezuitów zapytaliśmy, kim jest nowy przełożony generalny Towarzystwa Jezusowego.

Rozmowa przeprowadzona godzinę po wyborze nowego Przełożonego Generalnego przez o. Józefa Polaka SJ dla Radia Watykańskiego

Podczas pierwszej formalnej sesji 35 Kongregacji Generalnej, 7 stycznia 2008 r., Ojciec Generał skierował do elektorów następujące słowa:
,,Z błogosławieństwem Ojca Świętego, udzielonego mi 20 czerwca 2005 r. i po otrzymaniu pozytywnego głosu Asystentów ad Providentiam, i Prowincjałów z całego Towarzystwa na temat ważności przedłożonych racji co do mojego zrzeczenia się, teraz przedkładam pod osąd Kongregacji Generalnej moje zrzeczenie się urzędu Przełożonego Generalnego Towarzystwa Jezusowego''.

który od 25 lat jako przełożony generalny stał na czele Towarzystwa Jezusowego. Dla wielu był to wzruszający moment. Dla mnie też. Wstąpiłem do zakonu w roku 1983 w sierpniu. Miesiąc później o. Kolvenbach został wybrany Generałem. A zatem przez całe moje dotychczasowe zakonne życie Generałem był Peter-Hans Kolvenbach. Mówi się o pokoleniu Jana Pawła II. Istnieje też jezuickie pokolenie Kolvenbacha.

która m.in. ma wybrać nowego Generała zakonu. W związku z Kongregacją mediach na całym świecie ukazało się sporo informacji o jezuitach. Pisano i mówiono w sensacyjnym tonie. Wiadomo, media muszą trochę przerysować, aby medialny towary lepiej się sprzedawał. Niestety, niektórzy w tym przerysowywaniu całkowicie przesadzili dorabiając jezuitom jakąś gębę.

Przedstawiamy galerię z Eucharystii rozpoczynającej obrady Kongregacji Generalnej. Na jej zakończenie o. Generał zapalił świecę, która będzie płonęła do zamknięcia obrad na znak nieustannej modlitwy w intencji Kongregacji. Podobny znak został uczyniony we wszystkich wspólnotach jezuickich na całym świecie.