|
Czym jest Kongregacja Generalna w Towarzystwie Jezusowym?
W jakim celu zbiera się Kongregacja Generalna? Historia Kongregacji Generalnych
Towarzystwa Jezusowego
Zarys historyczny
(opracowanie: O. Piotr Jerzy Badura SJ)
19 czerwca – 10 września 1558 roku - Paweł IV (1555–1559)
20 uczestników reprezentuje ok. 1 000 jezuitów; w Polsce1 jeszcze jezuitów nie ma.
O. Ignacy Loyola nie zostawia wiążących decyzji dotyczących składu personalnego kongregacji generalnych. W chwili jego śmierci 31 lipca 1556 roku zakon liczy tysiąc członków, z tego profesów jest 42. W 1558 roku do dyspozycji w Rzymie jest tych ostatnich 33, pozostali w międzyczasie umierają, są w Indiach lub w Brazylii; stanowczą liczebną przewagę mają Hiszpanie. Ostateczną decyzję, by każdą prowincję reprezentował jej przełożony oraz dwóch wybranych delegatów, podejmuje ustnie Paweł IV, a interpretuje kard. Michał Ghislieri OP, późniejszy papież Pius V.
I Kongregację Generalną2 zwołał wikariusz generalny, o. Jakub Laínez.
KG może się zebrać dopiero niemal dwa lata po śmierci o. Ignacego Loyoli, wskutek wojny z królem Hiszpanii Filipem II, w którą wplątał Państwo Kościelne sekretarz stanu, kard. Karol Carrafa (bratanek papieża).
KG wydaje szereg dekretów o charakterze organizacyjnym (m. in. o tym, że nowicjat i magister nowicjatu winni zajmować wydzieloną część domu profesów). Wybiera czterech asystentów i admonitora generała; precyzuje sposób wyboru i kompetencji wikariusza generalnego. Potwierdza Konstytucje Ignacego Loyoli. Delegaci przyjmują do wiadomości polecenie Pawła IV z 8 września 1558 roku, iż mają w Konstytucjach przyjąć obowiązek chóru (wspólnego odmawiania brewiarza) oraz wyboru generała na trzy lata z możliwością ponownego wyboru.
Zwrócono się o opinię dotyczącą obydwu kwestii do powszechnie cenionego wówczas znawcy prawa kanonicznego, kard. Pozzy, który wyjaśnia, że polecenie to ma charakter osobistego rozkazu, dlatego ma moc wiążącą do momentu śmierci papieża. W wydaniu tekstu Konstytucji z 1559 roku ostatniej - 159 strony z powyższymi kwestiami już nie ma (Paweł IV umiera 18 sierpnia 1559 roku).
Generałem zostaje Hiszpan, o. Jakub Laínez (2.07.1558–19.01.1565); wybrany zostaje 13 głosami na 20 oddanych.
O. Jakub Laínez rodzi się w 1512 roku w Kastylii w rodzinie pochodzenia żydowskiego (pokrewieństwo piątego stopnia). Jako teolog papieski uczestniczy w latach 1546,1551 i 1562 w Soborze Trydenckim. Jest doradcą kilku kardynałów. Wśród uczestników KG jest 10 Hiszpanów, 4 Flamandczyków, 3 Portugalczyków, 2 Francuzów i 1 Holender. Za jego generalatu zwiększa się liczba prowincji z 12 do 18, liczba domów zakonnych z 72 do 130, a liczba zakonników z 1 000 do 3 500. J. Lainez umiera 19 stycznia 1565 roku w Rzymie.
1 Pierwszym jezuitą, który przyjeżdża do Polski, jest o. Alfons Salmerón (przebywa Polsce od 28 października do 30 listopada 1555 roku). Następną wizytę składają oo. Piotr Kanizy i Dominik Mengino, będący w Polsce od 12 października 1558 roku do 10 lutego 1559 roku. Przyjazd pierwszych jezuitów przygotowuje 29–letni Czech, o. Baltazar Hostounsky (1534–1600), on też zostaje pierwszym wiceprowincjałem (nosi tytuł superintendenta), który jednakże podlega prowincjałowi Austrii i Czech, o. Wawrzyńcowi Maggio.
2 W dalszej części będzie używany skrót KG.
Wstecz |
|
Kongregacja I
Kongregacja II
Kongregacja III
Kongregacja IV
Kongregacja V
Kongregacja VI
Kongregacja VII
Kongregacja VIII
Kongregacja IX
Kongregacja X
Kongregacja XI
Kongregacja XII
Kongregacja XIII
Kongregacja XIV
Kongregacja XV
Kongregacja XVI
Kongregacja XVII
Kongregacja XVIII
Kongregacja XIX
KASATA
Połocka I
Połocka II
Połocka III
Połocka IV
Połocka V
Kongregacja XX
Kongregacja XXI
Kongregacja XXII
Kongregacja XXIII
Kongregacja XXIV
Kongregacja XXV
Kongregacja XXVI
Kongregacja XXVII
Kongregacja XXVIII
Kongregacja XXIX
Kongregacja XXX
Kongregacja XXXI
Kongregacja XXXII
Kongregacja XXXIII
Kongregacja XXXIV Najczęściej oglądane:
|
