Kontemplacja oblicza Chrystusa - kontemplacja wraz z Maryją - jest programem, który zaproponowałem Kościołowi u początku trzeciego tysiąclecia (...)  (Jan Paweł II)

*

Zaprawdę nigdy nie zobaczyłoby oko słońca, gdyby samo nie było słoneczne i nigdy dusza nie ujrzy piękna, jeśli sama nie będzie piękna. Niech więc najpierw każdy stanie się boski i piękny, jeżeli chce ujrzeć Boga i piękno!   (Plotyn)

*

Bo wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały, przed Nim kroczś majestat i piękno. Potęga i jasność w jego przybytku.    (Ps 96, 4a.6)

*

Jak więc malarze za pomocą pewnych kolorów przenoszą na obrazy ludzkie postacie, nakładając na płótno właściwe i odpowiednie barwy, żeby piękno wzoru dokładnie przenieść na podobiznę, tak sobie wyobraź i naszego Stwórcę, który niby jakimiś barwami, dodaniem cnót ozdobił obraz - to jest człowieka - na podobieństwo własnej piękności, aby w nas pokazać swój własny pierwowzór.    (św. Grzegorz z Nyssy)

*

Moje oczy i palce jeszcze są ślepe. Jeszcze nie przejrzałem. Wiem jednak, że nie mogę, nie wolno powtórzyć mi nic z tego, co było przedtem. I nie dlatego, że było złe, ale że było inne. Tamto nie należy do tego, choć to z tamtego wynika i nim się tłumaczy. Lecz przede wszystkim dlatego, że zmienił się człowiek. (...) Wieczne wszak pozostało wiecznym. Człowiek stojący przed świętym, choć sam zmieniony, musi jednakowoż czuć, że stoi przed niezmiennym. I że owa niezmienność jest trwała, bo wieczność nie ulega zmianie. Nie ujmuje się ani pomnaża, ani sumuje. Jest tajemnicą poprzez swoją niepoznawalność i bezgraniczność. Jest tylko poprzez to, że jest.    (Jan Tutczyński "Mistrz niewidzialnej strony"  Cytaty-motta na stronie zaczerpnięte są z tej książki)