Do członków, Dyrektorów Krajowych i Diecezjalnych Apostolstwa Modlitwy i wszystkich tych, którzy żyją jego duchem.
      Cieszę się, że mogę wam ogłosić, iż Kongregacja Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów - na mocy władzy i uprawnień, które zostały jej udzielone przez Namiestnika Chrystusowego Jana Pawła II - przychyliła się do mojej prośby i św. Teresę od Dzieciątka Jezus, dziewicę i doktora Kościoła, uznała za drugą patronkę u Boga dla członków Apostolstwa Modlitwy z wszystkimi prawami i przywilejami liturgicznymi, jakie z tego faktu wynikają.
      Apostolstwo Modlitwy nie mogło się spodziewać bardziej wymownego znaku uznania ze strony Kościoła niż to właśnie zatwierdzenie z okazji swojej sto sześćdziesiątej rocznicy istnienia.
      Bezpośrednią okazją skierowania mojej prośby było odkrycie w archiwach Karmelu w Lisieux dyplomiku przyjęcia do Apostolstwa Modlitwy panny Teresy Martin w dniu 15 października 1885 roku. Przypuszczano już wcześniej, że św. Teresa znała Apostolstwo Modlitwy. Nie mogłaby bowiem powiedzieć w swoich ostatnich zapiskach autobiograficznych - z czerwca i lipca 1897 roku - słów: "Pragnę być córką Kościoła, jak była nią nasza Matka św. Teresa i pragnę się modlić w intencjach Jego Świątobliwości Papieża wiedząc, że jego intencje obejmują cały świat. To cel główny mojego życia. Oto jak się złączyłam duchowo z Apostołami, których Jezus dał mi jako braci".
      Odkąd się dowiedziano, że Teresa była członkiem Apostolstwa Modlitwy od dwunastego roku życia, stała się "świętą Apostolstwa Modlitwy". Jako członek Apostolstwa Modlitwy młoda Teresa bez wątpienia modliła się w intencjach, które co miesiąc są polecane członkom tego stowarzyszenia. Rzeczywiście notatka, znajdująca się przy jej dyplomiku przyjęcia do AM, świadczy, że kartki z intencjami Apostolstwa Modlitwy były co miesiąc przynoszone do domu ojcowskiego Teresy w Buissonnets przez jakiegoś wolontariusza.
      Intencje ogólne i misyjne ojca świętego są aktualnie w centrum uwagi milionów ludzi, należących do Apostolstwa Modlitwy na całym świecie. Prócz tego jest wielu innych, którzy nie są wprawdzie zapisani do Apostolstwa Modlitwy, ale dokonują aktu codziennego ofiarowania się Bogu i pokładają ufność w Najświętszym Sercu Jezusa.
      Św. Teresa jako patronka Apostolstwa Modlitwy niewątpliwie będzie się starać, by nasza powszechna wspólnota modlitwy skutecznie przyczyniała się do budowania Kościoła i do przyjścia Królestwa Bożego.
      Wyrażenie św. Teresy: "Pragnę być córką Kościoła i modlić się w intencjach Ojca Świętego, oto główny cel mojego życia", streszcza w niewielu słowach to, o czym mówią Statuty Apostolstwa Modlitwy, mianowicie, pomagać chrześcijanom, by zjednoczyli swoje modlitwy i swoje życie z modlitwą i powszechnym posłannictwem Kościoła. Przypominają nam o tym co roku intencje ogólne i misyjne ojca świętego.
      Sposób, w jaki Teresa rozumiała nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusowego, był bardzo osobisty. W liście do swej siostry Celiny pisała: "Wiesz, że ja patrzę na Najświętsze Serca Jezusa nie tak jak wszyscy inni, tj. jako całe ukoronowane cierniami, z wielkim krzyżem w środku". Teresie chodziło o Chrystusa zmartwychwstałego, z którym rozmawiała w czułym i głębokim kontakcie serca do serca, czekając na kontemplację Osoby Jezusa twarzą w twarz. W wierszu "Do Najświętszego Serca Jezusowego" Teresa nie zatrzymuje się nad symbolem serca zranionego włócznią. Zmierza ona wprost do rzeczywistości, jaką jest osoba Jezusa kochającego, Jego głębokie uczucia i miłość, która wypełnia Jego Serce.
      oznanie do głębi Pana, odkrywanie uczuć Jego Serca odpowiada dokładnie drodze, którą kroczy Apostolstwo Modlitwy w ostatnich dziesiątkach lat dwudziestego wieku. Trzeba ukazywać nabożeństwo do Serca Jezusa jako duchowość zakorzenioną w Piśmie Świętym oraz przedstawiać Jezusa tak, jak to czyniła Teresa, jako kochającą nas Osobę. Całe nabożeństwo do Serca Jezusa nie ma innego celu, jak upodobnić nas do Niego. Trzeba tak zaufać Ojcu i być tak wsłuchanym i otwartym na innych, jak Jezus to czynił. Na pewno spojrzenie św. Teresy bardziej uatrakcyjni Apostolstwo Modlitwy w oczach chrześcijan nowego tysiąclecia oraz zachęci ich, by wstępowali w codziennym życiu na drogę świętości, jaką kroczą członkowie Apostolstwa Modlitwy.