Odkrywanie Ducha Świętego
Biblijne określenie »Ruah« łączy w sobie dwa znaczenia: wiatr i oddech (greckie »pneuma«, łacińskie »spiritus« i polskie »duch«). Ducha, który od Ojca i Syna pochodzi, poznajemy po Jego działaniu. W Biblii czytamy: Duch Boży unosił się nad wodami [...]. Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia (Rdz 2, 7). Udzielenie się Boga-Miłości stało się początkiem życia stworzonego. Tchnienie, życie i Duch Święty to jedno. Jego pierwszym objawieniem się jest Tchnienie Boga.

Duch Boży wyprowadza byty z chaosu, kształtuje, nadaje porządek i wszystko czyni nowe, doprowadzając do pełni. Ojciec, od którego wszystko pochodzi, powołał pierwsze stworzenie do istnienia przez Syna, a doprowadza do doskonałości przez Ducha. Duch Święty jest relacją miłości Ojca i Syna w pełnej harmonii istnienia Trójcy Przenajświętszej; to "Jedno Tchnienie Dwóch". Nieskończona Miłość i Jedność Ojca i Syna - Tchnienie ich wzajemnego, odwiecznego uniesienia, niewypowiedzianej radości i zachwytu.

Staję wobec tajemnicy
Kieruję swe serce ku niepojętej rzeczywistości Boga. Staję przed niezgłębioną tajemnicą, która pociąga i zachwyca - przed tajemnicą wiary w Trójcę Świętą.
Prawda o Duchu Świętym zakłada "monarchię Ojca": Ojciec jest jedyną przyczyną i początkiem Syna i Ducha Świętego. On objawił się w Osobie Jezusa Chrystusa, którego namaścił Duchem Świętym i mocą (Dz 10, 38). Duch pochodzi od Ojca, by spocząć na Synu i w Nim pozostać. Duch "spoczywa" na Synu, przez Niego "promieniując" i "jaśniejąc". "Spoczywa" na Synu zarówno w wieczności, jak i w czasie (od momentu Wcielenia).

Jezus, sam pełen Bóstwa, zanim udzielił ludziom w darze Ducha Świętego, był najpierw Tym, na którym Duch "spoczął". Świadczy to o wzajemnej przynależności Syna i Ducha. Zanim stał się On darem Chrystusa, przenikał najpierw Jego mesjańską tożsamość i działanie. Fakt ten odsłania odwieczną tajemnicę Ducha, "spoczywającego" na Synu. Jego zstąpienie na Jezusa podczas chrztu w Jordanie oraz na uczniów w dniu Pięćdziesiątnicy objawia w dziejach ludzkich odwieczne "spoczywanie" Ducha na Synu. "Przez imię »Chrystus« rozumie się tego, kto namaścił, tego, kto został namaszczony, i samo namaszczenie. Faktycznie bowiem Ojciec namaścił i Syn został namaszczony w Duchu, który jest namaszczeniem" (św. Ireneusz).

Syn i Duch Święty w Ojcu mają początek. Zatem podporządkowanie Ducha Synowi jest wykluczone. Ojciec nigdy nie był bez Słowa, a Syn bez Tchnienia. Duch Święty prowadzi ludzi zawsze do Chrystusa, ponieważ pochodzi odwiecznie od Ojca i Syna. Duch od początku towarzyszy Słowu i objawia Jego działanie oraz nas prowadzi przez Syna do Ojca, który jest Ich jedyną przyczyną. Jezus obiecuje i posyła Ducha, ale zarazem ten Duch spoczywa na Nim;

Doskonała wspólnota miłości
Rozważając niepojęty dla nas sposób pochodzenia Osób Boskich (Syna przez "zrodzenie", Ducha przez "wyjście") należy odróżnić dwa porządki. Duch Święty pochodzi od Ojca i Syna, aby na Synu pozostać. Nie pozostaje jednak na Synu jako celu, ale wraca z powrotem do Ojca, w którym obaj mają swój początek.

Wyznajemy, że jest jeden Bóg, który u zarania ludzkich dziejów mówił o sobie: Ja Jestem. Trójca Święta stanowi doskonałą wspólnotę miłości Osób Boskich. Duch jest Trzecią Osobą, złączoną z Ojcem przez Syna. "Spoczywa" On odwiecznie na Synu i objawia Syna Jego umiłowanemu Ojcu - "promieniuje" od [przez] Syna ku Ojcu, który jest jedynym źródłem Bóstwa. Duch Święty objawia Syna, ponieważ odwiecznie na Nim "spoczywa". Oto odwieczny krąg życia Boskiej Trójcy.

"Wyjście" Ducha zakłada zrodzenie Syna, na którym On spoczywa i w którym pozostaje jako miłość Ojca, będącego zawsze Ojcem Syna. Duch pochodzi od Ojca, który jest wszakże Ojcem Jednorodzonego Syna. Duch nie jest »drugim Synem«. Pochodzi ["wychodzi"] w sobie właściwy sposób od Ojca, który jako Ojciec nie jest nigdy oddzielony od Syna.

Działanie Ducha Świętego
Duch uosabia, w najbardziej oczywisty sposób, misterium Boga; jest jednocześnie niepowstrzymanym ruchem i niewyczerpanym spokojem, absolutną potęgą i bezgraniczną delikatnością. On przygotował tajemnicę Wcielenia Syna w dziejach świata i kontynuuje to dzieło, aż Syn przyjdzie ponownie. Według Ojców Kościoła, najwyższym stwórczym objawieniem się Ducha Świętego jest Jego zstąpienie na Dziewicę Maryję, gdy Moc Najwyższego utworzyła w Jej łonie ciało Jezusa.
Duch Święty przekazuje życie Boże każdemu w tej mierze, w jakiej jest on w stanie nosić ten skarb w kruchej ludzkiej naturze. Dzieło odkupienia jest kontynuacją dzieła stworzenia. Pan Jezus mówił do Apostołów: Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale teraz jeszcze znieść nie możecie. Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy (J 16, 12-13) Przyzywajmy Ducha Świętego, który urzeczywistnia w ludziach dzieło Syna Bożego.

Tekst do medytacji

Życie według Ducha
Teraz jednak dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie, nie ma już potępienia. Albowiem prawo Ducha, który daje życie w Chrystusie Jezusie, wyzwoliło cię spod prawa grzechu i śmierci. Co bowiem było niemożliwe dla Prawa, ponieważ ciało czyniło je bezsilnym, tego dokonał Bóg. On to zesłał Syna swego w ciele podobnym do ciała grzesznego i dla usunięcia grzechu wydał w tym ciele wyrok potępiający grzech, aby to, co nakazuje Prawo, wypełniło się w nas, o ile postępujemy nie według ciała, ale według Ducha.
Ci bowiem, którzy żyją według ciała, dążą do tego, czego chce ciało; ci zaś, którzy żyją według Ducha - do tego, czego chce Duch.
Dążność bowiem ciała prowadzi do śmierci, dążność zaś Ducha - do życia i pokoju. A to dlatego, że dążność ciała wroga jest Bogu, nie podporządkowuje się bowiem Prawu Bożemu, ani nawet nie jest do tego zdolna. A ci, którzy żyją według ciała, Bogu podobać się nie mogą. Wy jednak nie żyjecie według ciała, lecz według Ducha, jeśli tylko Duch Boży w was mieszka. Jeśli zaś kto nie ma ducha Chrystusowego, ten do Niego nie należy.
Jeśli natomiast Chrystus w was mieszka, ciało wprawdzie podlega śmierci ze względu na skutki grzechu, duch jednak posiada życie na skutek usprawiedliwienia.
A jeżeli mieszka w was Duch Tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, to Ten, co wskrzesił Chrystusa Jezusa z martwych, przywróci do życia wasze śmiertelne ciała mocą mieszkającego w was swego Ducha (Rz 8, 1-11).
Albowiem wszyscy ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi (Rz 8, 14).