Gdy duch nieczysty opuści człowieka,
błąka się po miejscach bezwodnych, szukając spoczynku, ale nie znajduje.
Wtedy mówi: "Wrócę do swego domu, skąd wyszedłem";
a przyszedłszy zastaje go nie zajętym, wymiecionym i przyozdobionym.
Wtedy idzie i bierze z sobą siedmiu innych duchów złośliwszych niż on sam;
wchodzą i mieszkają tam.
I staje się późniejszy stan owego człowieka gorszy, niż był poprzedni.


W swej mądrości Kościół dał nam czterdzieści dni »pustyni« dla oczyszczenia naszych serc. To najlepszy czas, by ofiarować swe serce Zmartwychwstałemu Panu. On nas przygotuje na przyjęcie Ducha Świętego ze wszystkimi Jego darami. Bądźmy czujni. Niech trwają w nas owoce nawrócenia: serdeczne miłosierdzie, dobroć, pokora, cichość, cierpliwość (por. Kol 3, 12)

Napełnić puste serce!

   Kiedy król lub książę bierze za żonę córkę jednego ze swych poddanych, bierze wówczas na siebie zobowiązanie dostarczenia jej wszystkiego, czego wymaga pozycja, do której ją wynosi.
   To Ja was wybrałem i zobowiązałem się, że dam wam wszystko, czego wam brakuje... Żądam od was tylko tego, co macie:
   Dajcie mi wasze puste serca, a Ja je wypełnię...
   Dajcie mi je ogołocone ze wszystkiego, a Ja je przyodzieję...
   Dajcie mi je z wszystkimi błędami, a Ja je spalę...
   Ja jestem waszym dopełnieniem i waszym światłem. Ukażę wam to, czego nie widzicie. Jestem odpowiedzialny za to, czego wam brakuje.
   Wołanie moje kieruję do wszystkich: do tych, którzy związali się ze Mną ślubami, i do tych, którzy żyją w świecie; do sprawiedliwych i do grzeszników; do uczonych i do prostaczków; do tych, co rozkazują, i do tych, co słuchają rozkazów. Przychodzę i mówię do wszystkich: Jeżeli czekacie na szczęście, Ja nim jestem. Jeżeli szukacie bogactwa, Ja jestem bogactwem. Jeżeli pragniecie pokoju, Ja jestem pokojem. Jestem miłosierdziem i miłością!
   Wielu wierzy we Mnie, ale tylko nieliczni wierzą w moją miłość... A pomiędzy tymi, którzy uwierzyli mojej miłości, zbyt mało jest takich, którzy liczą na moje miłosierdzie... Wielu zna mnie jako Boga, a niewielu z nich ufa mi jak Ojcu.
   Nigdy nie jestem zmęczony ludźmi, a Serce moje nieustannie czeka, kiedy przyjdą szukać w nim schronienia, i to tym bardziej, im większa jest ich nędza. Czyż ojciec nie otacza czulszą opieką chorego dziecka niż tych, które się dobrze mają? Czyż troska jego i delikatność uczuć względem chorego nie są większe? Tak i moje Serce okazuje, z większą jeszcze hojnością grzesznikom niż sprawiedliwym, swoje współczucie i swoją miłość.
   Nie zważaj na swoją małość. Patrz na potęgę mego Serca, które cię wspiera. Ja jestem twoją siłą i zadośćuczynieniem za twoją nędzę.