Jeśli zaś komuś z was brakuje mądrości, niech prosi o nią Boga, który daje wszystkim chętnie i nie wymawiając; a na pewno ją otrzyma. Niech zaś prosi z wiarą, a nie wątpi o niczym! Kto bowiem żywi wątpliwości, podobny jest do fali morskiej wzbudzonej wiatrem i miotanej to tu, to tam. Człowiek ten niech nie myśli, że otrzyma cokolwiek od Pana, bo jest mężem chwiejnym, niestałym we wszystkich swych drogach.

Pan Bóg niczego nie chce nam narzucać. W swej delikatności chce uszanować naszą wolność. Nie obdarza nas swą łaską »z łaski«. Pozostawia nam przestrzeń do kształtowania naszej relacji z Nim. Ale oczekuje, by nasza postawa była szczera i ufna; abyśmy wyzbywali się egoizmu i dążyli do poznania pełnej prawdy o sobie.

Moc w słabości się doskonali

   "Miłość przemienia najzwyklejsze czyny nadając im wartość nieskończoną, ale czyni coś jeszcze więcej.
   Serce moje tak czule kocha ludzi, których sobie wybrałem, że robi także użytek z ich nędzy, słabości, a często także z samych błędów.
   Tak więc, kiedy w pracy czy działalności apostolskiej człowiek odczuwa silnie swą nieudolność, kiedy ogarnia go zniechęcenie do wspomagania ludzi w dążeniu do doskonałości, której sam nie posiada, wtedy zmuszony jest do uznania swojej nicości. A jeżeli w tym pokornym uznaniu swojej słabości przybiega do Mnie, prosi o przebaczenie za brak wysiłku, błaga moje Serce o siłę i odwagę, człowiek taki nawet się nie domyśla, do jakiego stopnia przyciąga moje spojrzenie i jak jego prace zaowocują".
   "Są ludzie mało szczodrzy, nie umiejący z chwili na chwilę podejmować wysiłków i codziennych ofiar. Wydaje się, że życie ich upływa wśród obietnic, do realizacji których nigdy nie dochodzi".
   "Nasuwa się pewne rozróżnienie: jeżeli ci ludzie stwarzają sobie pewne przyzwyczajenie robienia obietnic bez zadawania jednak najmniejszego gwałtu swojej naturze czy udowodnienia czynem wyrzeczenia się siebie albo dania świadectwa swojej miłości, powiem tylko: "Uważajcie, by ogień nie strawił całej tej słomy, którą gromadzicie w waszych spichlerzach, albo by jej wiatr nie rozniósł w jednej chwili!".
   "Inni jednak, i do nich się zwracam, zaczynają dzień pełni dobrej woli. Ożywieni prawdziwym pragnieniem okazania swojej miłości, obiecują Mi wyrzeczenie się siebie i hojność w różnych okolicznościach... Gdy jednak trafia się okazja, charakter, miłość własna, może zdrowie powstrzymują ich od wykonania tego, co przed kilkoma godzinami obiecywali Mi z całą szczerością, i przepraszają z wielkim zmieszaniem i upokorzeniem, ponawiając swoją obietnicę... O, niech wszyscy wiedzą, że tacy ludzie podobają Mi się zupełnie tak, jak gdyby nie mieli sobie nic do wyrzucenia".

Największa miłość, Sacre Coeur, Wydawnictwo Michalineum 1988