A kiedy już to, co zniszczalne, przyodzieje się w niezniszczalność,
a to, co śmiertelne, przyodzieje się w nieśmiertelność,
wtedy sprawdzą się słowa, które zostały napisane:
Zwycięstwo pochłonęło śmierć.

Śmierć, umieranie - temat medialny; im okrutniejsza i liczebniejsza tym lepiej, byle tylko pozostać w kręgu liczb, bezsensu, niezrozumienia. Ucieczka przed nieuniknionym w klonowanie z jednej strony, a pozbawianie życia nienarodzonych i nieprzydatnych z drugiej. Paradoksy "cywilizacji śmierci" napełniające przerażeniem. Jak wielkim kontrastem do tego, co proponuje świat, są słowa Zbawiciela zapisane przez Gabrielę Bossis - słowa tchnące pokojem, nadzieją i miłością!

Śmierć - narodziny dla Życia!

"Przypomnij sobie: umiera się tak, jak się żyło. Jeżeli w chwilach, które dzielą cię od śmierci, twoje serce pełne jest Mnie; jeżeli pożera je gorliwość o moje Królestwo; jeżeli jesteś spragniona mojej chwały, taką zastanie cię śmierć i wydasz ostatnie tchnienie z myślą pełną miłości..."

"Czy Ja, który tak kocham moje dzieci, mogę być daleko, gdy one odchodzą? Przejście nie jest długie: to opuszczenie świata ziemskiego, aby wejść w tamten świat. To prawdziwe narodziny: oznacza to narodzić się dla Życia, które nie kończy się nigdy. Tym życiem jestem Ja".

"Nie pozwól, by było coś przypadkowego w tej ważnej i pięknej chwili, jaką jest śmierć. To chwila spotkania. Spiesz się, moja umiłowana, aby ofiarować Mi myśli o śmierci. Umieraj już naprzód - czy rozumiesz? - przyjmując śmierć jak radość oczekiwaną, którą się piastuje w myśli, radość, która się zdarzy tylko raz... i którą należy przeżyć w całej pełni".

"Mów: 'Gdy moje powieki zaczną się zamykać na sprawy tej ziemi, oczy moje będą szukały Twego spojrzenia miłości. Gdy uszy moje się zamkną, będę nasłuchiwać Twojego głosu miłości. Panie, przyjmiesz cierpienia mego ciała jako wynagrodzenie za grzechy mojego życia i życia grzeszników, dla uwielbienia prawdy. A jeśli moje konanie się przedłuży, niech się przedłuża także moja miłość. Niech będzie wierną odpowiedzią na Twoją miłość na Krzyżu'. Mów tak często, moje dziecko, nie zostawiaj niczego przypadkowi. Wkraczaj radośnie w dziedzinę ostatnich chwil życia".

"Jeżeli zjednoczenie między Mną a duszą zaczęło się na ziemi, to jak mógłbym przerwać je, kiedy dusza ta opuści ciało?
- Panie, czy dopiero w tym momencie zrozumiemy Twoją miłość?
- Tak, dopiero w owej chwili zaczniecie rozumieć moją miłość, ale będzie to trwało przez całą wieczność".