Ojciec św. Jan Paweł II, podczas VI pielgrzymki do Polski w 1999 r., przypomniał nam podstawową prawdę chrześcijańskiej wiary, że Bóg jest Miłością. Przypominając nam o tym, wskazywał jednocześnie na Najświętsze Serce Jezusa - że jest Ono czytelnym znakiem i obrazem tej nieskończonej i miłosiernej miłości, którą Ojciec niebieski rozlał w świecie przez swojego Syna, Jezusa Chrystusa. Zachęcał nas również do tego, abyśmy byli wierni nabożeństwu do Najświętszego Serca Pana Jezusa, pielęgnowali je i rozwijali.
       W Elblągu Ojciec Święty z radością zauważył i podkreślił, że w Polsce praktyka codziennego odmawiania Litanii do Najświętszego Serca Pana Jezusa w czerwcu jest wciąż żywa i podtrzymywana, i apelował: Drodzy Bracia i Siostry, kontemplujmy Serce Jezusa, które jest źródłem życia....
       W Toruniu, wyznając Bożemu Sercu: Twoją jesteśmy własnością i do Ciebie należeć chcemy - wyraził nadzieję, że to wspólne wyznanie i zawierzenie stanie się bramą Trzeciego Tysiąclecia, radosnym przejściem w nowe czasy.
       Na zakończenie II Synodu Plenarnego w Warszawie, zachęcając biskupów polskich do odnowy i rozwoju kultu Najświętszego Serca Pana Jezusa, Ojciec Święty mówił: Przybliżajcie do tego źródła życia i świętości osoby, rodziny, wspólnoty parafialne, środowiska, aby mogły z Niego czerpać niezgłębione bogactwo Chrystusa.
       Żegnając się na lotnisku w Balicach, Jan Paweł II powiedział: Przybyłem do wszystkich, bez wyjątku, aby u schyłku tego tysiąclecia przypomnieć tę jedyną zasadniczą prawdę, na której zbudowana jest nasza wiara - prawdę, że Bóg jest miłością.
       Wsłuchani razem z Janem Pawłem II w bicie Najświętszego Serca Pan Jezusa, przekazujemy Wam ten skromny modlitewnik u progu Trzeciego Tysiąclecia.
       Najświętsze Serce Boże, przyjdź Królestwo Twoje!